Nog Eén Ochtend
Epiloog. De weg achter je, het woord tussen jullie, nog één ochtend voor de splitsing.
De deuropening, opnieuw
Het boek begon in een deuropening en het eindigt in een.
Ik heb je verteld over de hut, en de pagina's, en de vrouw die ze las met het licht achter haar. De jongen die gelijk had op de ergste manier. De man die het in een recorder zei. De man die het opschreef. Drie van ons, één woord, en je bent geduldig geweest met alle drie.
Hier is het laatste wat ik weet.
Het boek begon in een deuropening en het eindigt in een.
De steenhoop
De splitsing is echt. Het is geprijsd, het is verzonden, en het komt voor elke familie op aarde. Niets in deze pagina's stopt het. Dat was nooit het werk.
Het werk was kleiner. Om de plek te markeren waar de weg nog één weg was, zodat wie er ook bij de splitsing staat, aan welke tand ook, terug kan lopen en het kan vinden. Een steenhoop, geen muur. Je staat er nu op.
Een steenhoop, geen muur. Je staat er nu op.
Nog één ochtend
Dus neem het woord. Het is het woord dat we al sinds Babel zeggen, het woord dat baksteen en ochtend en blijf betekent. Zeg het tegen iemand aan de andere kant van de splitsing. Zeg het voor de kassa of erna. Het overleeft vertaling. Het is de enige technologie in dit boek die dat doet.
Itzel, als je dit ooit leest: het licht is weer achter je, en ik bedoel hetzelfde als toen.
Nog één ochtend. Dat was het hele boek.
Dit is het.
Het overleeft vertaling. Het is de enige technologie in dit boek die dat doet.