Przepisywanie książki, którą już czytasz

Książka czyta sama siebie

Istnieje rodzaj książki, która czyta sama siebie. Ten esej jest o dniu, w którym uczy się pisać na własnych marginesach.

Ty jesteś książką. Nie metafora, najprostszy opis rzeczy. Genom to tekst, trzy miliardy liter, a ty jesteś tekstem czytającym samego siebie w osobę. Długowieczność dała czytelnikowi więcej stron. Mechaniczne wzmocnienie przykręca nowy rozdział do grzbietu. Edycja genetyczna dorosłych robi to, czego nie robi żadna inna: pozwala czytelnikowi poprawić źródło, wciąż je czytając, więc ten, kto decyduje o edycji, jest zmieniany przez edycję. Nie ma gdzie stanąć poza książką, by ją skorygować. Jesteś w zdaniu, które przepisujesz.

Skrzydła dla innego ciała

Dedal zrozumiał to w swoich rękach, co jest jedynym miejscem, w którym cokolwiek rozumiał.

Był wielkim rzemieślnikiem, tym, który nie potrafił zostawić dobrej rzeczy skończonej, który w każdym działającym urządzeniu widział lepsze urządzenie, które go powstrzymywało. Zbudował skrzydła, ponieważ morze i ląd były obserwowane, a niebo nie. Skrzydła działały. To jest część, której historia nigdy nie wybacza. Nie to, że mu się nie udało. To, że ulepszenie, którego nie mógł przestać wprowadzać, było noszone na innym ciele. Dopasował skrzydła do swojego syna. Ostrzegł przed słońcem, wiedząc, że ostrzeżenie to słaba rzecz, na której można zawiesić życie chłopca. Apetyt twórcy i ciało noszącego to nie to samo ciało. To wszystko. Dedal odleciał do domu. Koszt jego rzemiosła poszedł w wodę z czyimś innym imieniem.

Miękkie miejsca na mapie

Teraz uczciwa mapa, bo prawda jest dziwniejsza niż szum.

Istnieje już, zatwierdzona i prawdziwa, medycyna genetyczna, która leczy. Somatyczna terapia CRISPR na anemię sierpowatą wchodzi w cierpiące ciało i usuwa błąd. To jest lekarstwo i dobro, i chcę, żeby było czyste od wszystkiego, co następuje, bo to nie jest rozwidlenie. Rozwidlenie to następne słowo, ulepszenie, i tam mapa staje się niejasna i cicha. Nie ma zatwierdzonego ulepszenia genetycznego u żadnego człowieka nigdzie. Istnieje trajektoria z trzema znacznikami. Dowód koncepcji: stado kóz w Chinach, geny supresorowe mięśni i włosów wyłączone, urodzone dziesięć lat temu z większymi mięśniami i dłuższym włóknem: ulepszenie, nie lekarstwo, już pasące się. Szara strefa: sportowcy i kliniki w jurysdykcjach, gdzie zasady nie sięgają. I cień: człowiek, który już przekroczył linię u ludzi, poszedł do więzienia, wyszedł i ponownie założył laboratorium. Należy do późniejszego i poważniejszego eseju. Nazywam go tylko jako dowód, że linia nie jest murem. To granica, a granicę przekraczasz, zmieniając kraj, w którym stoisz.

Powiedz to prosto. Regulacja nie zatrzymuje granicy. Sortuje ją geograficznie. Zakaż czegoś w jednej stolicy, a to nie umrze. To emigruje, ponieważ żaden naród nie może odmówić przewagi, której jego rywal nie odmówi, a technologia, która daje przewagę w wyścigu bez sędziego, zostanie zbudowana gdzieś indziej. Nie ma światowego rządu genomu. Jest tylko mapa, a mapa ma w sobie miękkie miejsca.

Dane i wybrane

Pod mapą jest rzecz, którą wciąż okrążam: jaźń jako opowiadana historia. Powiedziałem kiedyś, albo ktoś mi to powiedział, a ja to zapamiętałem, że przerażająca jest historia, która zmienia się w trakcie opowiadania, teraźniejszość i przyszłość zlewają się ze sobą, aż nie ma już luki do myślenia. To jest dokładnie to. Genom to najstarsza historia, ta, która napisała cię, zanim mogłeś zaprotestować. Era ulepszeń pyta, czy ta historia to tekst do czytania z szacunkiem, czy plik do swobodnej edycji. Dane i wybrane. W moim skrócie, zero i jeden. Zero to to, co otrzymałeś, ciało takie, jakie przyszło. Jeden to wola, wybierająca ręka. Edycja dorosłych to jeden sięgający aż do zera: gawędziarz pochylający się nad stroną, poprawiający postać w trakcie myśli i nazywający to ulepszeniem, tak jak Dedal nazwał skrzydła ulepszeniem.

Przebiegnij cztery zakręty. Ciało staje się zaprojektowane, autorskim tekstem, a nie odziedziczonym przypadkiem. Fakultatywne, co oznacza wycenione, co oznacza posortowane, teraz między narodami tak samo jak między ludźmi. Pozostaje, na razie, w ramach jednego życia, jedyna łaska, która odróżnia ten esej od tego poważnego, który nadchodzi: to, co edytujesz w sobie, umiera razem z tobą. I rozbiega się, zamiast rozpraszać, edytowane oddalając się od nieedytowanego z założenia. Trzy z tych czterech to zwykły kształt rozwidlenia. Czwarty, limit jednego życia, to pułapka, ponieważ jedyną rzeczą, która utrzymuje edycję w jednym ciele, jest tabu, a ten rozdział jest zapisem tabu, które są omijane.

Tak więc łaska edycji dorosłych jest również jej pułapką. Jedno ciało, jedno życie, brak dziedziczenia: odwracalne w najgłębszym sensie, ponieważ się kończy. Ale populacja, która znormalizowała przepisywanie żywych, w wyścigu bez sędziego, ćwiczy wybór, którego pewnego dnia dokona na kimś, kto nie może wyrazić zgody. Dedal dopasował skrzydła do syna. Apetyt był ojca. Ciało było chłopca.

Dlaczego zatrzymywać się na tekście

A jeśli możesz przepisać tekst, z którym ciało się urodziło, następne pytanie pisze się samo. Dlaczego zatrzymywać się na tekście. Dlaczego nie dodać rozdziału, którego nigdy nie zawierał: zmysłu, kończyny, kanału, dla którego genom nigdy nie miał litery. To jest następny esej, gdzie dwie osoby po raz pierwszy stają w jednym pokoju i słyszą dwa różne światy.